Taijiquan

In het Westen wordt taiji veelal gebruikt als overkoepelende roepnaam voor de hand- en wapenvormen binnen de taijiquan scholen.

Taijiquan heeft zijn wortels in de yin yang filosofie en in oude Daoïstische technieken voor het behoud van een lang leven. Het begrip taiji is een van de oudste filosofische concepten ter wereld en vormt eigenlijk één geheel met het begrip yin yang. Het uitgangspunt van dit concept is dat de hele wereld het resultaat is van de twee-eenheid van (schijnbare) tegenstellingen. Bedoeling van taijiquan is dat je steeds op zoekt gaat naar de balans in die twee-eenheid.

Taijiquan is een martiale kunst die in de 19de eeuw onstaan is en die lichaam en geest leert beheersen door het vinden van een evenwicht tussen twee uitersten. De voornaamste hedendaagse doelstellingen van taijiquan zijn gezondheid, ontspanning en balans. Dit wordt bereikt door de qi (levensadem) te laten stromen doorheen het lichaam. ‘De vorm’ is een waaier van langzame, opeenvolgende bewegingen. Aan de ene kant zijn zachtheid en ontspanning heel belangrijk. Ook als men de bewegingen met een partner uitvoert, blijft de zachtheid bewaard en is ze zelfs essentieel. Aan de andere kant staan dynamiek, volheid en soepelheid centraal. Hardheid is uit den boze, omdat het de natuurlijke stroom van qi blokkeert.

Binnen de traditionele taijiquan zijn er vijf stijlen: Chénjiā [陳家], Yángjiā [楊家], Wǔ(Hǎo)-stijl [武氏], Wújiā [吳家] en Sūn-stijl [孫氏]. Deze namen verwijzen allen naar de familienamen van de oprichtende meesters. Ze worden beschouwd als afzonderlijke en verschillende stijlen. Nochtans hebben ze allen dezelfde oorsprong en hun algemene principes zouden dezelfde moeten zijn.
Oorspronkelijk beoefenden ze allemaal een lange en moeilijk te onthouden vorm, maar in de loop van de 20ste eeuw zijn er verschillende vereenvoudigde versies ontstaan. Dit heeft taijiquan populairder gemaakt, maar wel de band met de martiale toepassingen verbroken.
De basisvorm wordt zonder wapens uitgevoerd. Er zijn echter ook aanvullende vormen met waaier, rechtzwaard of lange stok, waarbij het wapen als een verlenging van het lichaam wordt gebruikt.

Op de Wereld Taiji en Qigong dag in Antwerpen kan u kennismaken met de verschillende aspecten van taijiquan: handvormen, wapenvormen en partnervormen.

Qigong

Het begrip qigong is een vrij recent begrip, maar de huidige oefeningen zijn wel gebaseerd op oudere tradities, zoals de dierendansen van de Chinese sjamanen. Het gaat om een opeenvolging van samenhangende en herhaalde houdingen of bewegingen die gepaard gaan met een specifieke ademhaling. Hoewel qigong zelf geen gevechtskunst is, wordt het wel vaak gebruikt als aanvulling op martiale kunsten.

Het woord qì betekent ‘levensadem’. Het is de kracht die stroomt door alles wat leeft. Het woord gōng betekent ‘werk’ of ‘vaardigheid’. Tezamen betekent het de vaardigheid om met qì om te beheersen en vloeiend te doen stromen. Zo zorgt qigong voor het bevorderen en behouden van de gezondheid en voor harmonie van lichaam en geest.

Er zijn vele vormen en oefeningen in qigong. Sommige zijn haast bewegingloos, andere juist heel levendig en sierlijk. Omdat ze helpen een innerlijk evenwicht te verkrijgen, worden ze ook door beoefenaars van gevechtskunsten, zoals taijiquan en shaolinquan (kungfu), toegepast.
Qigong wordt voornamelijk beoefend om de gezondheid te bevorderen. Het reikt de beoefenaar een methode aan om zelf de controle over lichaam en geest te bewaren en gezondheid te promoten. Dit leidt tot een gezond en lang leven, in die zin dat een mens er in slaagt zijn volledige levenspotentieel te benutten.